Τα 9 δευτερόλεπτα του MVP

Το μυαλό ενός μπασκετμπολίστα συγκρίνεται με το αντίστοιχο ενός σκακιστή –οργανώνει, σχεδιάζει και προβλέπει κινήσεις ενώ τα δεδομένα μπορεί ν’ αλλάξουν ανά πάσα στιγμή. Το σώμα του, μ’ αυτό ενός χορευτή, αρκεί κανείς να παρατηρήσει το δαιμονισμένο footwork, τη στάση του σώματος, την αρμονία στο ψηλότερο σημείο του άλματος ενός σουτέρ που μόλις έχει απελευθερώσει την μπάλα. Παρακάτω, σε μόλις εννιά δευτερόλεπτα, ο Stephen Curry σ’ ένα συνδυασμό των δύο στην εξιδανικευμένη τους μορφή.

O Curry στήνει ένα fake screen για τον Speights, που μόλις με τη σειρά του έχει δώσει ένα fake screen στον Thompson, και τώρα παίρνει την μπάλα στην κορυφή. Πριν ακόμα την πάρει, ο Curry έχει αρχίσει ν’ ανεβαίνει με μικρά βήματα στις 45 μοίρες. Ο Curry περιμένει να πάρει την μπάλα ο Speights. Στο playbook η φάση τελειώνει με μεταξύ τους pick n roll, αν ο Curry δεν αποφασίσει να κινηθεί αντίθετα απ’ το screen. Αφού την πάρει βγαίνει περισσότερο δυναμικά, αλλά όχι ακόμα σε φουλ ένταση: ο Curry, κάπου ανάμεσα στη στιγμή που έδωσε το screen και το πρώτο διστακτικό του βήμα, αποφάσισε να προσποιηθεί ότι θα ζητήσει την μπάλα στο τρίποντο. Ο Leonard αδυνατεί να αποκωδικοποιήσει τις κινήσεις του Curry: δεν καταλαβαίνει ότι ο guard των Warriors θα επιχειρήσει προσποίηση κι επιχειρεί full denial, φοβούμενος το ασύγκριτο range και την ταχύτητα εκτέλεσης του.

Ο Leonard τρώει την προσποίηση του Curry και το πόδι του κολλάει στο παρκέ. Χάνει την αμυντική του ισορροπία κι αυτό, έχοντας ως αντίπαλο τον Curry, ισοδυναμεί με το να βγάζεις το κεφάλι σου από παράθυρο αεροπλάνου. Ο Curry, σε φουλ ένταση πια, προσποιείται, ξανά, ότι θα πάει για backdoor κόψιμο, με το Leonard ήδη σε εύθραυστη αμυντική θέση. Η νέα προσποίηση του Curry αναγκάζει τον Leonard ν’ ακολουθήσει την ορμή του σώματος του και να κάνει μια πλήρη περιστροφή γύρω απ’ τον εαυτό του. Ο Leonard βρίσκεται πια εκτός θέσης, κάτι που προσφέρει στον Curry περισσότερο απ’ τα 0,4 δευτερόλεπτα που χρειάζεται για το release. Ο Leonard το ξέρει. Ανακατευθύνει το σώμα του προς τα 7.25 των 45 μοιρών, εκεί που ο Curry έχει ήδη πάρει την μπάλα, προετοιμάζοντας τον εαυτό του για το άλμα που θα χρειαστεί για να δυσκολέψει την επερχόμενη εκτέλεση, άλμα που απαιτεί μια σπάνια, ακόμα και για τον Leonard , επίδειξη ταχυδύναμης αφού είχε βρει την ισορροπία του μόλις δύο ελάχιστα βήματα πριν. Ο Curry ξέρει ότι ο Leonard το ξέρει. Προσποιείται, τρίτη φορά, ότι θα σουτάρει και κάνει μια δεξιά προωθητική ντρίμπλα για να μεγαλώσει κι άλλο την απόσταση από το Leonard. Ο Curry έχει ήδη νικήσει κατά κράτος. Κάνει ένα μικρο step back και σουτάρει, ενώ το καλύτερο που μπορεί να κάνει πια ο Leonard είναι να προεκτείνει –μάταια, από συνήθεια μόνο, το χέρι του μπροστά στο πρόσωπο του Curry, που μέχρι τώρα θα προλάβαινε να σουτάρει τουλάχιστον 1,5 φορά. Μία, βέβαια, ήταν αρκετή.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑