Steve Kerr II: αναδιαμόρφωση ενός franchise

Ο Steve Kerr και οι αποφάσεις που καθόρισαν την πορεία του Golden State.

Ήταν περίπου δύο χρόνια πριν αναλάβει τη θέση του head coach στους Golden State Warriors, όταν ο Steve Kerr παρακολούθησε ένα συνέδριο με θέμα την ηγεσία εντός αθλητικών οργανισμών, στο Aspen Institute του Colorado. Eίχε ήδη κατά νου πως κάποια στιγμή θα ασχοληθεί με την προπονητική, εργαζόταν ως σχολιαστής αγώνων στο TNT, ενώ παράλληλα είχε στελεχώσει το τμήμα management των Phoenix Suns στο διάστημα μεταξύ 2004 και 2010, τόσο ως σύμβουλος, όσο και ως General Manager. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, συναντήθηκε με τον Jeff Van Gundy, και συζητώντας μαζί του έλαβε την εξής συμβουλή:

Να σημειώνεις τα πάντα. Οτιδήποτε έχεις μάθει, οτιδήποτε θέλεις να εφαρμόσεις, οτιδήποτε θέλεις να αλλάξεις. Θα οργανώσεις τις σκέψεις σου και θα εξελίξεις την φιλοσοφία σου“.

Ο Kerr εφάρμοσε την συμβουλή του Van Gundy, ξεκινώντας την καταγραφή όσων είχε μάθει: από επιθετικές διατάξεις και αμυντικά συστήματα, μέχρι την δική του πολιτική διαχείρισης ζητημάτων που θα αντιμετώπιζε στην καθημερινότητα της ομάδας. Για παράδειγμα, το αν και υπό ποιες συνθήκες οι οικογένειες των παικτών θα ταξίδευαν στα εκτός έδρας παιχνίδια, ή το ποιο πρόγραμμα αερόβιας εκγύμνασης έπρεπε να ακολουθήσουν οι παίκτες που δεν θα συμπλήρωναν τον προκαθορισμένο αγωνιστικό χρόνο σ’ ένα παιχνίδι, ήταν θέματα για τα οποία κρατούσε σημειώσεις.

Το playbook του Kerr ξεκίνησε να οργανώνεται, η δημιουργία των video γινόταν με τη βοήθεια του φίλου του Kelly Peters (τότε προπονητής στο Torrey Pines High School και νυν advance scout των Warriors), σε μια διαδικασία με μεγάλη διάρκεια, γεγονός που γίνεται κατανοητό αν αναλογιστεί κανείς πως ως παίκτης είχε αγωνιστεί υπό τις οδηγίες του Gregg Popovich και του Phil Jackson. O Kerr είχε εξασφαλισμένη θέση στο NBA απλώς και μόνο αν εκμεταλλευόταν την άριστη σχέση του με τον Jackson. Ο τελευταίος είχε μόλις αναλάβει την θέση του προέδρου στη Νέα Υόρκη, απολύοντας ολόκληρο το προπονητικό επιτελείο με τη λήξη της σεζόν 2013-14 και εν μέσω των πολλών αλλαγών στους Knicks, ο Kerr έμοιαζε η ιδανική επιλογή για την κενή θέση του head coach.

Αντί να κάνει το προφανές, ο Kerr επέλεξε να προπονήσει τους Warriors, οι οποίοι έψαχναν το βήμα παραπάνω έχοντας μόλις πετύχει τον ικανοποιητικό αριθμό των 51 νικών. Θα μπορούσε να αναλάβει ένα franchise με το βάρος, τη δυναμική, αλλά και την πίεση της Νέας Υόρκης, που ευρισκόμενο στο ναδίρ έμοιαζε σχεδόν προδιαγεγραμμένο πως θα ακολουθήσει ανοδική πορεία, ενώ παράλληλα ο μέντοράς του θα είχε τον έλεγχο για οποιεσδήποτε αποφάσεις γύρω από τον οργανισμό. Για να βρει κανείς τις αιτίες της παραπάνω απόφασης, χρειάζεται να είναι οικείος με τους δύο παράγοντες που επέλεξαν να προσλάβουν τον Kerr: τον Πρόεδρο Joe Lacob, και τον General Manager Bob Myers.

Από την έναρξη της συνεργασίας τους, Lacob και Myers είχαν ξεκάθαρες τις σταθερές βάσει των οποίων θα αποφάσιζαν για τον οργανισμό:

Πρώτον, το μέλλον του μπάσκετ έχει να κάνει με παίκτες που θα παίζουν σε πάνω από μία θέση. Αυτό σήμαινε πως το μέγεθος, το wingspan και τα γρήγορα πόδια θεωρούνταν μεγαλύτερης σημασίας στοιχεία σε σχέση με όσα προσδιόριζαν πιο παραδοσιακά τη θέση που είναι ικανός να καλύψει κάθε παίκτης στο παρκέ.

Δεύτερον, σε μια εποχή που το να διαθέτει κανείς έναν αξιόλογο mobile center θεωρείται σημαντικότερο από το να υπάρχει ένας παραδοσιακός ψηλός με παιχνίδι στο post, τα κλασικά πεντάρια μπορούν ακόμα να παίξουν ουσιαστικό ρόλο.

Τρίτον, οι οργανισμοί διακρίνονται όταν στελεχώνονται από ανθρώπους με χαρακτήρα. Κι αυτό σήμαινε πως για να προσληφθεί κάποιος, θα έπρεπε να διαθέτει ήθος, θάρρος, και υψηλό επίπεδο δέσμευσης.

Πέραν του αγωνιστικού τμήματος, η τρίτη σταθερά εφαρμόστηκε από τον Lacob και στο διοικητικό τμήμα του οργανισμού, τόσο πρακτικά όσο και σε επίπεδο αποφάσεων. Στα γραφεία του οργανισμού, τα διαχωριστικά αντικαταστάθηκαν με γυαλί, σε μια κίνηση που συμβόλιζε την πλήρη διαφάνεια στον τρόπο λειτουργίας. Την ίδια ώρα, το τμήμα Basketball Operations ενημερώθηκε πως “μπαίνει τέλος στην πολιτική πώλησης των draft picks με τους Warriors να παίρνουν πλέον το ρόλο του αγοραστή“, ενώ ο Jerry West ανέλαβε επικεφαλής σύμβουλος του οργανισμού.

Στο αγωνιστικό κομμάτι, οι Warriors δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε δραστικές κινήσεις ανταλλάσοντας τον Monta Ellis (τον πιο δημοφιλή παίκτη τότε) για τον Andrew Bogut, αποκτώντας έτσι σημείο αναφοράς στη θέση 5 και απελευθερώνοντας τον Stephen Curry, επέλεξαν τους Klay Thompson και Draymond Green στο Draft, ενώ παράλληλα υπέγραψαν τον Andre Iguodala. Το ταλέντο υπήρχε, η εμπειρία το ίδιο. Και σε αναζήτηση του τελευταίου συστατικού, οι Warriors οδηγήθηκαν στον Steve Kerr.

San Antonio Spurs v Golden State Warriors

Ήταν Μάιος του 2014, όταν η συνάντηση που οριστικοποίησε την συμφωνία έγινε σε μια αίθουσα συνεδριάσεων του αεροδρομίου της Oklahoma. Ο Kerr παρουσίασε το αναλυτικό πλάνο του, που στην ουσία ήταν μια μετεξέλιξη των σημειώσεων για τις οποίες τον είχε παροτρύνει ο Van Gundy, αιτιολόγησε γιατί ήταν ικανός για τη θέση του head coach, ενώ στο τέλος παρέθεσε τη λίστα με τους υποψήφιους assistants (μεταξύ των ονομάτων ήταν κι αυτό του David Blatt). Εδώ ακριβώς, κρύβεται η λεπτομέρεια που οδήγησε στην τελική απόφαση για την πρόσληψή του.

Πριν τον Kerr, προπονητής του Golden State ήταν ο Marc Jackson, ο οποίος όσο ικανός ήταν στο να ηγείται, τόσο λάθος λειτουργούσε στις διαπροσωπικές σχέσεις του με το υπόλοιπο τεχνικό επιτελείο και τους παίκτες. Απαγόρευε τις δηλώσεις στους assistants, προχωρούσε σε ανεξήγητες αλλαγές, δεν απέδιδε τα εύσημα στους συνεργάτες του (όταν ο βοηθός του, o Mike Malone, δέχτηκε συγχαρητήρια για την άμυνα των Warriors, ο Jackson αρνήθηκε να σχολιάσει φανερά ενοχλημένος), ενώ αμφισβητήσιμη ήταν και η διαχείριση της σχέσης του με τους αθλητές.

Όταν ο Kerr παρέθεσε τη λίστα με τα ονόματα των βοηθών, μεταξύ αυτών υπήρχαν ο Alvin Gentry κι ο Ron Adams, δύο εκ των ικανότερων στον τομέα της στρατηγικής. Ο Lacob, λοιπόν, κατάλαβε πως ο Kerr δεν έβλεπε τη θέση ως εφαλτήριο προσωπικής προβολής φοβούμενος το μερίδιο που θα αναλογούσε στους συνεργάτες του, αλλά σκοπός του ήταν το πώς ένα ικανό επιτελείο θα οδηγούσε τον οργανισμό στην επιτυχία. Ο Kerr προσλήφθηκε (ο Lacob είχε ήδη πάρει τη σύμφωνη γνώμη του οικογενειακού του φίλου Gregg Popovich), οι Warriors είχαν το τελευταίο συστατικό, και το μόνο που απέμενε ήταν η αποτύπωση του πλάνου εντός παρκέ.

Μέχρι τη σεζόν 2013-14, αν μία λέξη χαρακτήριζε το παιχνίδι του Golden State, αυτή ήταν η “απομόνωση“. Ελάχιστες πάσες, πολλές τρίπλες, πολλά λάθη στις επιθέσεις που ο εκάστοτε παίκτης επέλεγε να τελειώσει τη φάση χωρίς να πασάρει. Ο Steve Kerr ανακάλυψε αυτό το παράδοξο, με τη βοήθεια του Sammy Gelfand, ειδικού αναλυτή των Warriors πριν ακόμα προσληφθεί ο Kerr. Μια ομάδα με επιθετικό κέντρο βάρους το isolation, έκανε τα περισσότερα λάθη όταν επέλεγε να επιτεθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, ενώ στις επιθέσεις με τρεις ή περισσότερες πάσες βρισκόταν στην πρώτη θέση των πόντων ανά κατοχή.

Με βάση το παραπάνω εύρημα, αλλά και το ότι κύριο στοιχείο της προπονητικής φιλοσοφίας του Kerr ήταν η ομαδικότητα στην υπηρεσία της επιτυχίας, με πρότυπο τον τρόπο παιχνιδιού των Spurs, Kerr και Gelfand αποφάσισαν πως σημείο αναφοράς του νέου project θα ήταν οι πάσες ανά παιχνίδι. Όσες περισσότερες κατάφερναν, τόσο πιο κοντά θα είχαν φτάσει στο επιθυμητό μοντέλο.

Ένα άλλο στοιχείο που ο Kerr αποφάσισε να εισάγει, ήταν η κίνηση χωρίς την μπάλα. Τα χρόνια που αγωνιζόταν, “εφιάλτης” του ήταν τα παιχνίδια κόντρα στην Utah. Η μπάλα στα χέρια του Malone, Stockton και Hornacek να δίνουν screens ο ένας στον άλλον κινούμενοι διαγώνια, υποχρεώνοντας έτσι τους αμυντικούς σ’ ένα εξουθενωτικό κυνηγητό στο μισό γήπεδο, χωρίς να επιτρέπεται το παραμικρό λάθος που θα δώσει το ελεύθερο σουτ.

Ο Kerr, λοιπόν, πρόσθεσε αυτό που μισούσε να μαρκάρει ως παίκτης, στο δικό του επιθετικό οπλοστάσιο. Ο Bogut τοποθετημένος στο post, Curry και Thompson κινούμενοι συνεχώς περιφερειακά, screens μακριά από τη μπάλα, κι η αντίπαλη άμυνα υποχρεωμένη να πάρει τις αποφάσεις της σε δέκατα του δευτερολέπτου. Προκαλώντας πανικό λόγω της πίεσης για απόφαση, οι Warriors θα κέρδιζαν το δικαίωμα του ελεύθερου σουτ. Όπως δήλωσε ο Steph Curry:

Ο κύριος στόχος είναι να υποχρεώσεις την άμυνα να πάρει όσες περισσότερο αποφάσεις γίνεται. Κάποια στιγμή θα μπερδευτεί ανάμεσα στην κίνηση της μπάλας και στην κίνηση των παικτών και θα κάνει το λάθος. Απλά χρειάστηκε κάποιος χρόνος μέχρι να καταλάβουμε τις δικές μας επιθετικές κινήσεις και το ποιο play πρέπει να τρέξουμε“.

Οι Warriors τα κατάφεραν, τα αβίαστα λάθη των πρώτων παιχνιδιών μειώθηκαν, οι πολλές πάσες και η συνεχής κίνηση έγιναν τα σημεία αναφοράς τους, και δεν είναι καθόλου απίθανο να εξελιχθούν σε μπασκετική αυτοκρατορία εφάμιλλη με τους Bulls των 90s. Αν ψάξει κανείς τις ομάδες που κυριάρχησαν μέσω της επίθεσης στο σύγχρονο μπάσκετ, είναι πολύ πιθανό πως γρήγορα θα εντοπίσει ένα πρόσωπο που βρέθηκε σε κάποιες εξ αυτών την εποχή που άφηναν το στίγμα τους.

Ήταν ο point guard των Bulls στα μέσα των 90s και ασχολήθηκε με το management των Phoenix Suns όταν όλοι οι μπασκετικοί του πλανήτη συζητούσαν για την “7 seconds or less” επίθεση του D’ Antoni και τα μαγικά του Steve Nash. Πλέον, είναι ο coach που συνδυάζει ταχύτητα, αντίληψη, κίνηση, και ομαδικότητα ως συστατικά μιας νέας αυτοκρατορίας που καινοτομεί. Το όνομά του είναι Steve Kerr.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑