Κίτρινο, μαύρο, στιγμές, και αποτυπώματα

Εντυπώσεις, στιγμές, και σκέψεις από την παρουσία μας στο Final Four του Basketball Champions League

Αν κανείς παρατηρήσει από απόσταση και σε ένα ευρύ χρονολογικό πλαίσιο τα γεγονότα που καθορίζουν τη σχέση του μέσου φιλάθλου με την ομάδα του, αυτό που προκύπτει είναι πως ο δεσμός δυναμώνει όταν υπάρχουν στιγμές ποτισμένες με το βάρος του συναισθήματος. Το νόημα της σχέσης δεν κρύβεται στη διάκριση μεταξύ χαράς και λύπης –αν το συναίσθημα είναι εκεί, τότε ο δεσμός γίνεται αμέσως πιο έντονος.

Για την ΑΕΚ και τον κόσμο της, η πιο πρόσφατη τέτοια στιγμή ξεκίνησε με δύο συνεχόμενες άμυνες:

Απομένουν 20 δευτερόλεπτα, ο DJ Cooper μένει στο τρίποντο με τον Delroy James να βγαίνει πάνω του, μία-δύο σταυρωτές και προσπάθεια για σουτ, όμως ο Αμερικανός τον σκεπάζει με το κορμί του. Αμέσως μετά, οι Μονεγάσκοι επαναφέρουν, αγγίζουν δύο φορές το λάθος λόγω της επικίνδυνης πρώτης πάσας, και τελικά ο James κλέβει την μπάλα σχεδόν οριστικοποιώντας τη νίκη της ΑΕΚ –και στις δύο φάσεις, οποιοσδήποτε βρισκόταν στο γήπεδο ένιωθε πως τα χέρια του James αποτελούσαν προέκταση του δικού του κορμιού, κάνοντας ανεπαίσθητα τις ίδιες κινήσεις με τον Αμερικανό.

Τα όσα ακολούθησαν επιμήκυναν τη στιγμή που βλέπαμε τον δεσμό να δυναμώνει:

Κίτρινο και μαύρο παντού, χιλιάδες χρυσά κομφετί να αιωρούνται πάνω από το παρκέ του ΟΑΚΑ, σημαίες, λάβαρα, και πανό με τον δικέφαλο αετό σε κάθε σημείο, παίκτες και κόσμος να πανηγυρίζουν χαμένοι στη θολούρα και την οσμή του καπνογόνου, κι ολόκληρη η ΑΕΚ να ζει τα λεπτά που περνούν μέσα σε παραλήρημα.

***

Ο πρώτος ημιτελικός έχει μόλις ολοκληρωθεί, η Monaco έχει κερδίσει την Ludwisburg, και οι παίκτες των δύο ομάδων κατευθύνονται προς τα αποδυτήρια, έχοντας πρώτα να περάσουν από το διάδρομο της μεικτής ζώνης.

αεκ 2

Οι παίκτες της γερμανικής ομάδας προσπερνούν τους πάντες με γρήγορο βήμα και χωρίς καμία διάθεση να μιλήσουν, ενώ οι Γάλλοι δημοσιογράφοι έχουν ήδη ετοιμάσει κάμερες, κινητά τηλέφωνα και συσκευές μαγνητοφώνησης περιμένοντας τους παίκτες της Monaco.

Καθώς οι κόκκινες φανέλες εμφανίζονται (η πόρτα που φαίνεται στο βάθος της φωτογραφίας οδηγεί στο παρκέ) επικρατεί αναβρασμός, ενώ οι περισσότεροι συγκεντρώνονται γύρω από τον Paul Lacombe. Δεύτερος σε δημοτικότητα είναι ο Amara Sy, Γάλλος με καταγωγή από το Μάλι (έχει επιλέξει να αγωνίζεται με την εθνική ομάδα της αφρικανικής χώρας), χαμογελαστός και προσιτός, μιλάει σε ένα μικρό group Γάλλων ενώ στη συνέχεια απευθύνεται και σε Έλληνες δημοσιογράφους.

Κι ενώ όλοι απαντούν με σοβαρότητα, πίσω από τους παίκτες που μιλούν στις κάμερες περνάει ο Ali Traore, ο οποίος κάνει αστεία και χορευτικά επισκιάζοντας τους πάντες και τα πάντα, ενώ ο Elmedin Kikanovic, ο παίκτης που με τη μεγάλη του εμφάνιση έγειρε των ημιτελικό προς την πλευρά της Monaco, τον κοιτάζει απορημένος.

Λίγα λεπτά μετά, έχουμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον Aaron Craft, έναν Αμερικανό guard, πρώην παίκτη του Ohio State και των Santa Cruz Warriors, της θυγατρικής ομάδας του Golden State στην G-League. Ισορροπημένος, χωρίς εξάρσεις συναισθηματισμού στο παιχνίδι του, πάντα ήρεμος και αφοσιωμένος στο να τηρήσει το πλάνο, χωρίς να επιχειρεί προσπάθειες εκτός των δυνατοτήτων του.

Ρωτώντας τον για το ποια στοιχεία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να ανακτηθεί ο έλεγχος σ’ ένα παιχνίδι που δεν ξεκίνησε καθόλου καλά, η απάντησή του αποδίδει όσο πιο περιεκτικά γίνεται το ιδιαίτερο ψυχολογικό υπόβαθρό με το οποίο η Monaco ταξίδεψε στην Αθήνα (οι Μονεγάσκοι ήταν το καθαρό φαβορί της διοργάνωσης, αν κανείς συνυπολογίσει το budget, το ποιοτικό βάθος του roster τους, αλλά και την επιθυμία να δώσουν απάντηση μετά την περσινή αποτυχία):

“Ψυχολογικά, χρειάστηκε να πάρουμε μια βαθιά ανάσα. Ξεκινήσαμε γεμάτοι άγχος, επιχειρήσαμε προσπάθειες χωρίς να νιώθουμε άνετα, αλλά ξέραμε πως μπορούμε να παίξουμε πολύ καλύτερα”.

Ποιο το ψυχολογικό status εν όψει του τελικού;

“Φτάσαμε πιο μακριά από πέρσι, όμως η δουλειά μας δεν έχει τελειώσει. Έχουμε έρθει για να κερδίσουμε δύο παιχνίδια”.

Έχουν περάσει αρκετά λεπτά, όμως κάποιοι παίκτες της Monaco εξακολουθούν να μιλούν στους δημοσιογράφους και δίπλα τους εμφανίζονται δύο μέλη από το προσωπικό της διοργάνωσης, έχοντας την οδηγία να τους πουν πως είναι ώρα να φύγουν για τα αποδυτήρια. Δεν τολμούν να διακόψουν τις δηλώσεις, κι έτσι μετά από ένα ή δύο λεπτά εμφανίζεται μία ιδιαίτερη φιγούρα πίσω από τον τοίχο των χορηγών.

Είναι ο Olivier Basset, assistant coach της Monaco, φοράει σκούρο κοστούμι και γυαλιά ηλίου, κοιτάζει αυστηρά τα μέλη του προσωπικού, κι όταν βλέπει πως εξακολουθούν να είναι διστακτικοί επιλέγει να φωνάξει για να τραβήξει την προσοχή:

“Στα αποδυτήρια! Αμέσως!”

αεκ 3
Ο Olivier Basset σε πρόσφατη φωτογραφία του από τον αγώνα της Monaco απέναντι στη Le Mans. (photo via gettyimages)

***

Λίγο πριν την έναρξη του ημιτελικού της ΑΕΚ απέναντι στην UCAM Murcia, κι ενώ η προθέρμανση των παικτών βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, ένας ιδιαίτερος ψίθυρος απλώνεται σ’ ολόκληρο το γήπεδο, ενώ οι περισσότεροι προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει.

Στην πλευρά του παρκέ που βρίσκεται κοντά στα επίσημα στέκεται ο Μάκης Αγγελόπουλος κρατώντας μια φανέλα της ΑΕΚ, και δίπλα του ο Kurt Rambis, στα 60 του πια, παραλαμβάνει τη φανέλα με το νούμερο 6 και το όνομά του, ενώ στη συνέχεια τη σηκώνει δείχνοντάς την εν μέσω καθολικής αποθέωσης.

Εκτός από το τυπικό της απόδοσης τιμής σ’ ένα βετεράνο που έχει συνδέσει το όνομά του με την κατάκτηση ενός τίτλου (ο Rumbis έπαιξε στην ΑΕΚ τη σεζόν 1980-81 όντας μέλος της ομάδας που για πρώτη φορά κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας απέναντι στον Ηρακλή), οφείλει κανείς να εντάξει τη συγκεκριμένη κίνηση σ’ ένα γενικότερο πλαίσιο κατεύθυνσης του οργανισμού.

αεκ 4
Η ΑΕΚ μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου της σεζόν 1980-81. Στο κέντρο, ο Kurt Rambis φορώντας τα χαρακτηριστικά γυαλιά μυωπίας. (photo via gazzetta.gr)

Αν κανείς τοποθετήσει την αγωνιστική πρόοδο εκτός πλάνου ενώ παράλληλα θα έχει επικεντρώσει την προσοχή του στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η διοίκηση, η ΑΕΚ δείχνει πως η ανάκτηση ενός status που χάθηκε δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με τα αποτελέσματα που θα προκύψουν εντός παρκέ.

Επιλέγει να επενδύσει δημιουργώντας δημόσιες σχέσεις με οργανισμούς, ομάδες, και παίκτες (το ΟΑΚΑ άλλαξε όψη με τις εργασίες που έγιναν για το Final 4, κι αυτό είναι ένα στοιχείο που ενισχύει την σχέση μεταξύ ΑΕΚ και FIBA), το όνομά της γίνεται ξανά ελκυστικός προορισμός, ενώ σε κεντρικό πλάνο τοποθετείται η σχέση που μπορεί να αναπτύξει ο φίλαθλος με την ομάδα χρησιμοποιώντας ως βάση τις μνήμες του παρελθόντος.

Κι αν η πιο εκκωφαντική κίνηση προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση είναι η χρηματοδότηση του υπέροχου “1968” (επιλογή άμεσα συνυφασμένη με τα όσα αναφέρουμε περί του τρόπου που λειτουργεί η διοίκηση είναι πως το dvd της ταινίας διανεμήθηκε σε όλους τους εκπροσώπους των media), η συμπλήρωση του υπόλοιπου ψηφιδωτού της σύνδεσης που θέλει να αναβιώσει η ΑΕΚ με το παρελθόν έχει να κάνει με αποφάσεις όπως η βράβευση του Αμερικανού.

Η απάντηση του Rumbis όταν κλήθηκε να περιγράψει τα συναισθήματα αμέσως μόλις έφτασε στην Ελλάδα είναι χαρακτηριστική:

“Ήμουν πραγματικά ενθουσιασμένος. Είπα στη γυναίκα και στα παιδιά μου πόσες όμορφες και μοναδικές αναμνήσεις είχα από εδώ. Πάντα ήθελα να επιστρέψω στην Ελλάδα, όμως δεν παρουσιαζόταν η ευκαιρία να το κάνω. Είμαι ευτυχισμένος που είμαι και πάλι εδώ”.

***

Κυριακή απόγευμα, λιγότερο από δύο ώρες πριν τον τελικό, κι ενώ η Murcia έχει μόλις κερδίσει στην αναμέτρηση για την τρίτη θέση, φίλοι όλων των ομάδων που συμμετέχουν κινούνται στους χώρους γύρω από το γήπεδο. Η διαφορά κουλτούρας γίνεται προφανής από την πρώτη κιόλας επαφή μαζί τους. Περισσότερες οικογένειες και άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας ανάμεσα στους ακολούθους της Monaco, νεότερος και πιο εκδηλωτικός κόσμος με φανέλες και t-shirts της Ludwigsburg και της Murcia.

Πλησιάζοντας κοντά σε μια παρέα Γερμανών, προκαλούν εντύπωση τα περίεργα καπέλα και τα ιδιαίτερα t-shirts. Ανήκουν στους οργανωμένους της Ludwisburg, ονομάζονται “Barock Piraten”, ενώ η ίδρυσή τους επισημοποιήθηκε το 2014 μέσω της εγγραφής τους στο μητρώο του Επαρχιακού Δικαστηρίου της Στουτγάρδης.

31109218_353846371775371_6494739336150384640_n
Die Pirates in Athen (photo via @barockpirates/Instagram)

Σε ερώτηση για το ποιες ήταν οι εμπειρίες που έζησαν ακολουθώντας την ομάδα τους στο φετινό BCL, όλοι γεμίζουν ενθουσιασμό:

“Πήγαμε παντού. Ταξιδέψαμε σ’ όλη την Ευρώπη. Ακόμα κι όταν χάναμε, βλέπαμε πως έχουμε δώσει τη μάχη μας. Όταν βλέπεις την ομάδα σου να παλεύει νιώθεις πως έχεις την υποχρέωση να βρίσκεσαι δίπλα της”.

Ένας από τους 9-10 που βρίσκονταν στην παρέα, ελαφρά μεγαλύτερος σε ηλικία από τους υπόλοιπους, τους προτρέπει να σταματήσουν να φωνάζουν όλοι μαζί θέλοντας να ακουστεί κάτι:

“Δεν θα πω ψέματα, νευρίασα πολύ όταν ανακοινώθηκε πως το Final Four θα γίνει στην Αθήνα. Ήμουν από πριν σίγουρος πως το να καταλήξει η διοργάνωση στην ΑΕΚ ή στην Monaco ήταν προαποφασισμένο. Αφού ήρθα εδώ, ξέχασα τα πάντα. Παίξαμε με πάθος, στηρίζουμε τους παίκτες μας, περάσαμε καλά στην Αθήνα, συνεχίζουμε”.

Κάποιος άλλος ξεκινά ένα σύνθημα, οι υπόλοιποι ακολουθούν, απομακρυνόμαστε και καταλήγουμε δίπλα σε δύο ζευγάρια με μπλούζες της Monaco. Μετά τις συστάσεις, μας λένε πως είναι η πρώτη φορά που ταξιδεύουν με αφορμή κάποιο αθλητικό γεγονός, καθώς και ότι δεν ήταν σταθερά παρόντες στα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας. Πώς τελικά αποφάσισαν να ακολουθήσουν την ομάδα στην Αθήνα;

Ο ένας εκ των τεσσάρων, τραπεζικός υπάλληλος σε υποκατάστημα της EFG Bank στο Monaco, απαντά:

“Δεν πήγα σε όλα τα παιχνίδια, όμως πάντα παρακολουθούσα και συνεχώς συζητούσαμε για την πορεία της ομάδας με συναδέλφους. Για να καταλάβεις, το ότι η ομάδα πάει συνεχώς καλύτερα έχει αφυπνίσει αρκετούς στην πόλη. Όλο και περισσότεροι πηγαίνουν στο γήπεδο, φαίνεται πως υπάρχει σχέδιο, οπότε αποφάσισα με τη σύζυγό μου και δύο φίλους να έρθουμε στην Αθήνα ώστε να βρεθούμε κοντά στην ομάδα συνδυάζοντάς το με την περιήγηση στην πόλη”.

Τα ερωτηματικά που προκύπτουν είναι άκρως ενδιαφέροντα, ιδιαίτερα αν κανείς σκεφτεί πως o μέσος φίλαθλος είναι σχεδόν αποκλειστικά προσηλωμένος στο μπασκετικό προϊόν της Ευρωλίγκας.

Από τη μία, η διοργάνωση των καλύτερων, στην οποία μπορούν να αγωνιστούν συγκεκριμένες ομάδες. Από την άλλη, το BCL με τις πρωταθλήτριες των περισσότερων χωρών, αλλά και την αποκλειστικά δική του δεξαμενή φιλάθλων. Τουλάχιστον προς το παρόν, δεν προκύπτει καμία πιθανότητα σύγκρισης ανάμεσα στο επίπεδο των δύο διοργανώσεων. Υπάρχει όμως ένα κρίσιμο ερώτημα που επιβάλλεται να τεθεί:

Μήπως η γυάλα της Ευρωλίγκας αποκλείει τον μέσο φίλαθλο από την πρόσβαση στις διαφορετικές κυψέλες του ευρωπαϊκού μπάσκετ;

***

Με το τέλος της φετινής σεζόν να πλησιάζει, η ΑΕΚ είναι η μοναδική που έδωσε μια αξιομνημόνευτη επιτυχία στον κόσμο της, προσθέτοντας ένα ηχηρό και πανηγυρικό θαυμαστικό στο βιβλίο της Επιστροφής της.

Ακόμα κι αν έχανε, η κατασκευή και μόνο μιας πιθανότητας (πιθανότητα νίκης, τίτλου, ή θριάμβου) θα ήταν ανεξάρτητη από την πραγμάτωση της και -αξιολογικά- εξίσου σημαντική με αυτήν. Κατακτώντας το τρόπαιο, η ΑΕΚ φώτισε το παρελθόν και το μέλλον της, δημιούργησε αναμνήσεις και προσδοκίες, και εκμεταλλεύτηκε μια ευκαιρία απ’ αυτές που σπάνια παρουσιάζονται.

Το μέγεθος όσων πέτυχε αποτυπώνεται στα όσα είπε ο Dragan Sakota στη συνέντευξη Τύπου μετά το παιχνίδι:

“Ήταν ένας μακρύς και δύσκολος δρόμος. Κανείς δεν πίστευε σε εμάς. Στο τέλος, όταν όλοι πια έχουν πιστέψει, τότε είναι η πιο δύσκολη στιγμή.

Θα μείνουμε σίγουρα στην ιστορία της ΑΕΚ.”

ΥΓ 1: Η κεντρική φωτογραφία είναι από τον επίσημο λογαριασμό του BCL στο Instagram.

ΥΓ 2: Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στην Αθήνα, βρεθήκαμε στο studio του MusicSociety WebRadion, καλεσμένοι του Πι Ζήτα στην εκπομπή “Μια παρτίδα με το HUMBA!”.

32150144_1119074801566334_4607493481806430208_n

Στην πρώτη ώρα της εκπομπής, συζητήσαμε αποκλειστικά για το Final Four του BCL, αναφερθήκαμε σε τεχνικά θέματα σχετικά με τους δύο ημιτελικούς που είχαμε ήδη παρακολουθήσει, ενώ στη συνέχεια μιλήσαμε για τις εντυπώσεις από την παρουσία μας στη διοργάνωση.

Παρακάτω, ο σύνδεσμος για την ακρόαση της εκπομπής:

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑