30 Λεπτά στα Αποδυτήρια των Spurs

Κινήσεις, αποφάσεις και συμπεριφορές που αντικατοπτρίζουν τον οργανισμό, συζητήσεις με μπασκετικές και μη προεκτάσεις. 

Λίγες ώρες πριν την έναρξη της αναμέτρησης μεταξύ των Raptors και των Spurs, τα αποδυτήρια των φιλοξενούμενων όπου έχουν καταλύσει οι Τεξανοί είναι σχεδόν άδεια, αλλά η ταυτότητα της ομάδας του San Antonio παραμένει ευδιάκριτη. Φροντίζει γι’ αυτό o Patrick Gaitley, assistant video coordinator της ομάδας, ο οποίος, αφού στήσει τα πλάνα στο laptop του και συνδέσει το τελευταίο μ’ έναν προβολέα, ετοιμάζει τις σημειώσεις της επικείμενης αναμέτρησης σ’ έναν λευκό πίνακα.

Ο πίνακας είναι ορατός από κάθε σημείο των αποδυτηρίων. Ο Gaitley τραβά μία γραμμή και τον χωρίζει στη μέση. Στην κορυφή κάθε μισού γράφει: ”offense” στα δεξιά, ”defense” στ’ αριστερά. Υπογραμμίζει προσεκτικά και τις δύο λέξεις. Οι κινήσεις του είναι αργές. Αφιερώνει ολόκληρα δευτερόλεπτα στην κάθε γραμμή. Για κάθε γράμμα που τελειώνει κάνει ένα μικρό βήμα προς τα πίσω και το παρατηρεί – μετά, αμέσως, σβήνει βιαστικά ό,τι προεξέχει ή περισσεύει, ό,τι δεν ανήκει στα  νοητά όρια του καλλιγραφικού του χαρακτήρα, όχι χωρίς μια σκιά εμμονής. Ο Gaitley, ακόμα και τη στιγμή που διεκπεραιώνει ένα δευτερεύον καθήκον, αναζητά μια τελειότητα που θα υπακούει σ’ ένα ορισμένο μοτίβο – κι είναι αυτή η έμφαση στην άψογη εκτέλεση μιας λεπτομέρειας που του δίνει ξαφνικά μια συμβολική διάσταση.

Μάλλον άθελα κι εν αγνοία του, έχει μετατραπεί σε μια κινητή μεταφορά για ό,τι πρεσβεύει αυτός ο οργανισμός: προσήλωση, επιμονή, αυτοκριτική, μικρή κάθε φορά βελτίωση και ξανά επανάληψη όλων των προηγουμένων  – και κάπως έτσι ένα ακόμη γράμμα προστίθεται στον πίνακα, ή ένα ακόμη πρωτάθλημα στην τροπαιοθήκη.

Ο παίκτης που παρακολουθεί προσεκτικά τις κινήσεις του Gaitley είναι ο Davis Bertans, χαμογελώντας ταυτόχρονα μπροστά στον υπερβάλλοντα ζήλο του staffer. O 25χρονος forward πλέον δείχνει πιο έτοιμος για να ανταποκριθεί σε αυτό το επίπεδο, σωματικά και πνευματικά, κι οι τραυματισμοί που μαστίζουν τους Spurs τον έχουν ανεβάσει στο rotation.

Πόσο άνετα νιώθει φέτος; Είναι όλα ευκολότερα τη δεύτερη χρονιά, όπως συνηθίζουν να λένε πολλοί δευτεροετείς παίκτες;

Δεν το σκέφτομαι ιδιαίτερα”, απαντάει, ‘‘προσπαθώ απλώς να παίζω μπάσκετ”.

Η απάντησή του δεν ικανοποιεί το κριτήριο της πρωτοτυπίας, αλλά αφήνει να διαφανεί ένα ενδιαφέρον στοιχείο. Ο Bertans δεν νιώθει πως έχει μόλις απεμπλακεί από την ταμπέλα του rookie, αφού, έχοντας γράψει χιλιόμετρα στη Euroleague πριν κάνει το άλμα, πέρσι δεν ήταν τέτοιος – μια χρήσιμη υπενθύμιση του πως η εμπειρία στην Ευρώπη ενίοτε προσφέρει ένα επίπεδο πνευματικής ετοιμότητας που παραμένει υπαρκτό χωρίς να είναι πάντα εμφανές.

Τι μπορεί να μας πει για την μπασκετική μετάβαση από τη μία ήπειρο στην άλλη;

Η προσαρμογή στις αγωνιστικές διαφορές μεταξύ των δύο δεν με δυσκόλεψε, αλλά γρήγορα κατάλαβα πως έπρεπε να μάθω πολλά περισσότερα πράγματα. Κυρίως, έπρεπε να μάθω πως αγωνίζονται πολλοί παίκτες με το παιχνίδι των οποίων μέχρι τότε δεν ήμουν ιδιαίτερα οικείος. Έπαιζα τόσα χρόνια στην Ευρώπη που ήξερα τις συνήθειες σχεδόν κάθε αντιπάλου μου. Ερχόμενος εδώ ήξερα βέβαια τους πιο σημαντικούς παίκτες της λίγκας, αλλά μου πήρε λίγο χρόνο να συνηθίσω και να μάθω τι μπορούν να κάνουν όλοι οι υπόλοιποι, ή και τι τους αρέσει να κάνουν, έτσι ώστε να μπορώ να τους αντιμετωπίσω καλύτερα”, μας λέει.

Η προσαρμογή του, βέβαια, είναι εν πολλοίς ένα παράγωγο του οργανισμού εντός του οποίου συμβαίνει. Πόσο καθοριστικό ήταν γι’ αυτήν το περιβάλλον των Spurs; Και πόσο σημαντικό είναι για έναν Ευρωπαίο να συναντά τις συνθήκες που αυτό προσφέρει;

Είναι δύσκολο να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση επειδή οι Spurs είναι η μοναδική ομάδα στην οποία έχω βρεθεί στο ΝΒΑ, αλλά μπορώ να πω με σιγουριά πως είναι ένα υπέροχο μέρος για κάθε παίκτη εκτός Αμερικής – ή, καλύτερα, για κάθε παίκτη, Αμερικανό ή μη, κι είμαι σίγουρος πως το ίδιο θα έλεγε οποιοσδήποτε έχει παίξει γι’ αυτήν την ομάδα”, δηλώνει.

Θέτουμε ελαφρώς παραλλαγμένη την ίδια ερώτηση στον πιο αρμόδιο ίσως να απαντήσει από το υπάρχον ρόστερ της ομάδας, τον Pau Gasol: είναι οι Spurs το καλύτερο περιβάλλον για έναν Ευρωπαίο;

Ναι, είναι σίγουρα μία από τις καλύτερες ομάδες στις οποίες μπορεί να βρεθεί ένας Ευρωπαίος, αλλά, από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κι άλλες ομάδες που λειτουργούν σ’ ένα αντίστοιχα υψηλό επίπεδο. Κάθε παίκτης, όπου κι αν βρίσκεται, οφείλει να είναι έτοιμος να προσαρμοστεί σε κάθε πιθανή κατάσταση. Οφείλει να επιβιώσει όποιες κι αν είναι οι συνθήκες που θα συναντήσει και οφείλει να βεβαιωθεί πως θα πετύχει, αν είναι αρκετά καλός για να το κάνει”, τονίζει.

Πόσο εύκολη ήταν η δική του προσαρμογή;

‘Κάθε προσαρμογή είναι μία πρόκληση, αλλά, κατά κάποιον τρόπο, ήταν όντως εύκολο επειδή το να έρθω εδώ ήταν μία προσωπική μου απόφαση, ξέροντας περίπου τι θα συναντήσω, κάτι που δεν συμβαίνει πάντα στο ΝΒΑ. Πρόκειται για μια ομάδα με παίκτες υψηλής ποιότητας κι αντίστοιχα υψηλό μπασκετικό IQ, κάτι που κάνει τα πάντα ευκολότερα. Όπως είπα, όμως, κάθε προσαρμογή είναι μια πρόκληση: συχνά, όσοι βρίσκονται εκτός ομάδας, πιστεύουν πως αυτό μπορεί να γίνει εύκολα ή γρήγορα, αλλά, πίστεψέ με, είναι πολύ δυσκολότερο απ” όσο νομίζουν οι περισσότεροι”, μας λέει.

Ο αγωνιστικός ρόλος του Gasol, από τη μέρα που βρέθηκε στους Spurs, έχει αλλάξει. Όταν αμύνεται, είναι κάτι σαν rim-protector, με αξεπέραστο μυαλό, μεγάλο μήκος, τεράστια εμπειρία, και καθόλου αθλητικότητα. Όταν επιτίθεται, είναι κάτι σαν stretch-5: κινείται κατά βάση στην περιφέρεια, παίζοντας συχνά ένα high-low με τον Aldridge, δίνοντας screen που καταλήγουν σε pop-out και εκτελώντας συχνά από το τρίποντο (φέτος κάνει νούμερα καριέρας σε ανά αγώνα εκτελεσμένα τρίποντα).

Πως περιγράφει ο ίδιος τον ρόλο του;

Προσπαθώ να καταλάβω πως μπορώ να βοηθήσω την ομάδα κι από ποια σημεία του παρκέ μπορώ να είμαι περισσότερο αποτελεσματικός. Οι θέσεις που καταλαμβάνω πλέον είναι κατά βάση στην περιφέρεια. Βρίσκω, με τον τρόπο αυτό, περισσότερες ευκαιρίες από το τρίποντο απ’ όσες έβρισκα νωρίτερα στην καριέρα μου, ή ίσως περισσότερες απ’ όσες έβρισκα ποτέ. Σουτάρω περισσότερο και προπονούμαι περισσότερο ακριβώς πάνω σ’ αυτό. Μ’ αρέσει να φτιάχνω plays από την περιφέρεια“, παραδέχεται.

Ο τρόπος που έχουν διαμορφωθεί τα αποδυτήρια των φιλοξενούμενων στο Air Canada Center, όπου βρίσκονται οι Spurs, περιλαμβάνει μια αξιοπρόσεκτη ιεραρχική λεπτομέρεια. Ο ξύλινος πάγκος που έχει τοποθετεί περιμετρικά του τοίχου, ένα σχετικά μικρό μέρος του οποίου ανήκει σε κάθε παίκτη, καταλήγει και στις δύο πλευρές του σε μία ορθή γωνία, η οποία δημιουργεί μία επιπλέον θέση σε κάθε πλευρά. Κάθε μία από τις δύο αυτές θέσεις έχει χώρο μόνο για έναν παίκτη. Οι δύο παίκτες που τις καταλαμβάνουν είναι συνήθως οι σταρ κάθε ομάδας.

Όταν επισκέφτηκαν το Toronto οι Sixers, στις θέσεις αυτές κάθονταν οι Simmons και Embiid. Όταν ήρθαν οι Bucks, ο Αντετοκούνμπο κι ο Bledsoe. Οι Warriors ήταν η πρώτη ομάδα που είδαμε να μην τοποθετεί εκεί κανέναν από τους star της: οι Durant, Curry, Green, και Thompson είχαν όλοι καθίσει στην απέναντι πλευρά του ξύλινοι πάγκου, πιθανότατα για λόγους μεταξύ τους ισορροπίας, εκεί όπου ο προσωπικός χώρος ενός παίκτη χωρίζεται μόνο νοητά από τον χώρο του διπλανού του. Ακόμα και στους Warriors, ωστόσο, η απόδοση των θέσεων εξακολουθούσε να υπακούει μια εσωτερική ιεραρχία: σ’ αυτές κάθονταν δύο βετεράνοι, ο David West κι ο Nick Young.

Οι Spurs, ως συνήθως, προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα: άφησαν τις θέσεις κενές, τοποθετώντας απλώς πάνω τους δύο τεράστια σακίδια με αθλητικό υλικό. Πρόκειται για ένα ακόμη σημάδι δημοκρατικότητας σ’ ένα περιβάλλον που είναι γεμάτο από τέτοια: από τον τρόπο που λειτουργούν στο παρκέ και ειδικά στην επίθεση, μέχρι τον τρόπο που λειτουργούν ως ομάδα σε μη αγωνιστικές υποχρεώσεις, οι Spurs προσφέρουν άφθονα τέτοια παραδείγματα, μικρά κομμάτια όλα ενός ευρύτερου παζλ, ενός συνόλου που παραμένει πάντα μεγαλύτερο από τα κομμάτια που το συναποτελούν.

Ο Gregg Popovich, προπονητής, δάσκαλος, και κήρυκας των ιδεών του, πατέρας δύο παιδιών και πέντε πρωταθλημάτων, όταν πριν τον αγώνα ρωτήθηκε γιατί επιδιώκει να διατηρεί μια κοινωνικά συνειδητοποιημένη κουλτούρα σε όλο των οργανισμό των Spurs, έδωσε μια απάντηση που περιγράφει πολλά από τα παραπάνω:

Για να είμαι ειλικρινής, αν ολόκληρη η ζωή σου περιστρέφεται γύρω από το μπάσκετ, νομίζω πως θα είναι αρκετά βαρετή. Όσο περισσότερη έκθεση έχει η ομάδα μας σε κοινωνικά θέματα ή εμπειρίες από εκδρομές που κάνουμε όταν βρισκόμαστε σε συγκεκριμένες πόλεις, κι αυτό είναι κάτι που κάνουμε συχνά, τόσο περισσότερο μπορεί να μεγαλώσει ως σύνολο. Είναι κάτι που βοηθά τους παίκτες να εκτιμήσουν ο ένας τον άλλον, να γνωριστούν μεταξύ τους καλύτερα, και να αναπτύξουν ένα επίπεδο ενσυναίσθησης για τις εμπειρίες άλλων ανθρώπων. Αν μπορούν να αναπτύξουν αυτό το επίπεδο κατανόησης, μπορούν, νομίζω, να βελτιώσουν το επίπεδο της ζωής τους, κι αυτό είναι κάτι από το οποίο μπορούμε να ωφεληθούμε όλοι. Είτε μαθαίνουμε για τις αναπτυσσόμενες χώρες, είτε επισκεπτόμαστε το Μουσείο Ολοκαυτώματος, ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να κάνουμε -κι αλήθεια δεν έχει σημασία τι ακριβώς μπορεί να είναι αυτό- είναι όλα σημαντικά θέματα που αξίζει να συζητηθούν. Έτσι δημιουργείται ένα πιο έμπειρο και ενδιαφέρον σύνολο παικτών“, δήλωσε.

Κι είναι ακριβώς αυτή, η μη-μπασκετική πλευρά του Popovich, που περιγράφει ο Davis Bertans όταν του ζητάμε να μοιραστεί μαζί μας την πρώτη εντύπωση που του άφησε ο Αμερικανός προπονητής:

Ό,τι ήξερα γι’ αυτόν προέρχονταν από τις εικόνες που έβλεπα από την τηλεόραση κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών. Αυτό που δεν ήξερα είναι πόσο ενδιαφέρεται για πολλά πράγματα εκτός παρκέ, πόσο νοιάζεται για την κοινότητα στην οποία ανήκει και πόσα κάνει γι’ αυτήν, είτε αναφερόμαστε στο San Antonio είτε σε ολόκληρη την Αμερική. Είναι πράγματα που πολλοί μπορεί να μην γνωρίζουν“, μας λέει.

Τον τελευταίο καιρό πολλοί ασχολούνται με τις δηλώσεις που κάνει γύρω από την πολιτική επικαιρότητα, αλλά η πολιτική είναι μόνο ένα πράγμα. Ο Popovich νοιάζεται για την ισότητα, για να το πω έτσι, μεταξύ των ανθρώπων μ’ έναν τρόπο που μπορεί να βγαίνει προς τα έξω απλά ως πολιτική τοποθέτηση, αλλά σίγουρα την υπερβαίνει“, καταλήγει.

Τα αποδυτήρια των Spurs, όπως ίσως θα περίμενε κανείς, αποδεικνύονται ναρκοπέδιο ιδεών, τοπίο γεμάτο σημειολογικές λεπτομέρειες που φανερώνουν γιατί ο τρόπος λειτουργίας τους αναφέρεται τόσο συχνά ως παράδειγμα ακόμα και σε εξωμπασκετικά πεδία. Ο καθένας μπορεί να μάθει κάτι παρατηρώντας τους, αρκεί να το κάνει με τρόπο παρόμοιο μ’ αυτόν που ο ίδιος ο οργανισμός λειτουργεί: με προσήλωση, επιμονή, χώρο για αυτοκριτική, ανάγκη για βελτίωση – και μετά ξανά επανάληψη μέχρι το επόμενο βήμα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑